W poniższym artykule, macie możliwość przyjrzeć się gitarom Jamesa Hetfielda. Specjalnie dla Was zebraliśmy zdjęcia oraz opisy gitar, których lider Metalliki używał od czasów „Kill’em All’ do „Death Magnetic” – nie tylko tych znanych, ale również wioseł, które nie ujrzały „światła dziennego”.
Nowa płyta zespołu “Load” przyniosła także nowe nabytki w kolekcji. Pierwszą omówioną gitarą będzie ESP Explorer #13 (ELK) lub (Deer Skull), czyli kolejna siostra wśród tych modeli. Na gitarze można podziwiać grafikę w kształcie czaszki jelenia owiniętą drutem kolczastym w kolorze czerwonym. Grafikę tę zaprojektował Dino Murdian. Na tyle korpusu jest “Ninja star”. Korpus jest zrobiony z mahoniu, gryf z klonu, zaś podstrunnica z hebanu. Na gryfie można ujrzeć grafikę przedstawiającą drut kolczasty, którego kolce są oznaczeniami progów. Drut ten ciągnie się od korpusu, a kończy na główce. Przystawki w niej to EMG 81 przy mostku i EMG 60 przy gryfie. Posiada 2 potencjometry volume, oraz konstrukcja mostka jak w przypadku większości gitar Jamesa to tune – o – matic. Zobaczyć ją możemy podczas występów “Cunning Stunts” w utworze “So What” oraz w teledysku do “The Memory Remains”.
Następnym nowym nabytkiem Hetfielda jest (według mnie) najpiękniejsza z gitar jakie posiada Ken Lawrence Explorer #1 (Bubinga), #2 (Chechen) (tej ma więcej egzemplarzy) i #3 (Carl). Posiada on 3 takie gitary (drugą z nich nabył w okresie promocji płyty „St. Anger”, a najnowszą podczasz „WorldWired Tour”) różniące się oznaczeniem progów oraz nakładką na korpus (pierwszy cały z mahoniu (chechen top), drugi na topie korpusu ma nakładkę z bubingi), trzeci jest zrobiony z pozostałości po starym garażu kapeli. Pierwsza wersja tej gitary na progach ma przedstawione sceny polowania ludzi pierwotnych na mamuta, a druga ma na progach wschodzące słońce (12 próg to środek słońca), trzecia posiada na wysokich progach 3 postacie symbolizujących Kirka, Larsa i Jamesa, na 12 progu postać z łukiem symbolizuję Cliffa, wszystkie postacie składają się na numer 3132 czyli nr posesji 3132 Carlson Boulevard w El Cerrito w Kaliforni (więcej o niej opowiada sam właściciel w filmiku). W pierwszej oznaczenie progów na boku gryfu na podstrunnicy świecą na czerwono, zaś w drugiej na pomarańczowo. Ww wszystkich przypadkach elektronika oraz użyte drewno jest identyczne. Korpus oraz gryf ich jest wykonany z mahoniu, a podstrunnica z palisandru rosnącego w centralnej Ameryce. W ostatniej wersji z tyłu posiada zaślepkę z karykaturami zespołu (czyt. JH, KH, Ulrich i Burton), oraz zaślepka na elektronikę jest na magnesach (na rewersie jest cytat z „Master of Puppets”). Przystawki identyczne jak w poprzednich modelach, tak jak konstrukcja mostka. Potencjometry posiada 1 volume oraz 1 tone. Pierwszą wersję tej gitary można zobaczyć podczas wykonywania utworu “One” na “Cunning Stunts” czy na „Orgullo, Pasion y Gloria: Tres Noches En La Ciudad de Mexico”. Drugiej zaś na „Francais Pour Une Nuit”. We wszystkich modelach przetworniki są zmienione na EMG JH Set. Model #2 został wystawiony na aukcję i został wylicytowany przez wrocławski sklep Guitar Max.
Następną gitarą Jamesa prawdopodobnie nieużywaną na koncertach jest Fender Stratocaster Natural. Jest koloru kremowego z pożółkłą maskownicą. Przystawki w niej to 3 signle coils. Posiada 3 potencjometry, 1 volume i 2 tone oraz 5 – pozycyjny przełącznik. Oznaczenie progów standardowe czyli kropki. Bardzo rzadko przez niego używana.
Kolejną gitarą jakiej James nie używał na koncertach jest Rickenbacker 340. Bardzo trudno znaleźć zdjęcie gdzie trzyma on ją w rękach, dlatego fotka, jest tylko pokazowa. A obok niego widać pokrowiec właśnie z naklejką informującą nas, ze posiada on ten model w kolekcji (pierwszy po prawej). Nagrał na niej drugą partię gitary w refrenie do „Nothing Else Matters”.
Kolejny nabytek, tym razem nie jest to gitara w kształcie explorera. A jest to ESP Flying V #1 JH-1 (Red) oraz #2 (Green). Są dwa modele tej gitary, różniące się jedynie kolorem oraz naklejkami, dlatego opisze je tak jak powyższe modele razem. Pierwszy model tej gitary ma kolor czarny z czerwonymi płomieniami, zaś drugi z zielonymi. Drugi ma także naklejkę “Fuel Injection” na niższym ramieniu V oraz znaczek Corvetty za mostkiem (wszystkie dodane troszkę później). Pierwsza (czerwona) posiada naklejkę na odwrocie główki z logiem zespołu. W obu modelach elektronika oraz użyte drewno jest takie samo. Korpus jest olchowy, gryf z mahoniu, zaś podstrunnica palisandru. Przystawki są użyte takie same jak w explorerach, oraz mostek także się nie zmienia. Posiada 2 potencjometry od volume. Pierwszy (czerwony) model można ujrzeć na gigach promujących płytę “Load”. Zaś drugi (zielony) na “Cunning Stunts” podczas wykonywania “Kill/Ride Medley” oraz w teledysku do “Whiskey In The Jar”, a także podczas promocji płyty “Reload”.
Kolejna nowość to ESP Explorer #14 i #15 JH-2. Posiada konstrukcje bolt – on. Korpus jest z mahoniu, gryf z klonu,a podstrunnice z hebanu. Przystawki oraz mostek niczym się nie różni od poprzednich gitar Jamesa. Układ potencjometrów też jest identyczny. Na korpusie jest nakładka imitującą blachę. Na gryfie posiada na pierwszym progu “Ninja star”, a na pozostałych diamenty. Posiada on 2 takie same modele, różniące się potencjometrami (drugi model ma białe w kształcie kostek do gry). Można ją ujrzeć na teledysku do “I Disapear” oraz koncertów promujących płytę “Load”.
Przy nagrywaniu teledysku do „Mama Said” użył czarnej gitary akustycznej firmy Gibson. Na progach są przecięte na pół trapezy. Jak widzimy na zdjęciu miał on wtedy ją zawieszoną na sznurze.
