W poniższym artykule, macie możliwość przyjrzeć się gitarom Jamesa Hetfielda. Specjalnie dla Was zebraliśmy zdjęcia oraz opisy gitar, których lider Metalliki używał od czasów „Kill’em All’ do „Death Magnetic” – nie tylko tych znanych, ale również wioseł, które nie ujrzały „światła dziennego”.
Następna płyta to 3 nowe gitary w dorobku Jamesa. I nowy kontrakt z wytwórnią gitar ESP (mimo, że już miał w kolekcji pierwszy model od tej firmy). Do kolekcji doszły ESP Explorer #2 (EET FUK) tą gitarę Hetfield podpisał i spoczywa w „House of Guitars” (641 Titus Ave. Rocester, NY) (tam gdzie zespół nagrał album „Kill’em All” – przyp. red.) (a obecnie wystawiona podczas 30 – lecia zespołu), chociaż podczas nagrywania płyty „Death Magnetic” została użyta do nagrania sola w utworze „Suicide & Redemption”. Charakteryzuje się ona napisem w lewym górnym rogu „EET FUK” (dodane później) oraz na dolnym ramieniu naklejka „WELL’ARS Stiffy Boyz” (dodana nieco wcześniej od poprzedniej, lecz później została odklejona), a na główce „Scarry Guy” (obecnie lakier jest zdarty w miejscu tego rysunku, został on zniszczony w czasie uszkodzenia stroika)zaś po uszkodzeniu stroika została dodana czaszka. Korpus oraz gryf tej gitary jest klonowy, zaś podstrunnica jak poprzednie modele jest palisandrowa. Oznaczeniami progów jest „middle fingers”. Przystawki nie różnią się niczym od poprzedniego modelu, której używał przy nagrywaniu „Garage Days”. Mostek także jak w standardowych explorerach zaś nie posiada ona potencjometru do tonów. Można ją zobaczyć na większości utworów z koncertu „Live Shit: Seattle” oraz na koncertach promujących płytę „…And Justice For All”.
James posiada także replikę tej gitary ESP Explorer #26 (EET FUK) (replica). Ma ona obie naklejki (tak jak oryginał), rysunek na główce „Scarry Guy” oraz czaszkę (która nie jest pęknięta w odróżnieniu od oryginału). Jest mniej pożółknięta niż oryginał.
Kolejne wiosło, które nabył podczas nagrywania oraz trasy promocyjnej albumy „…And Justice For All” jest kolejna gitara z tej samej firmy a mianowicie ESP Explorer #3 (So fucking what) . Jest ona zdobiona naklejkami i napisami typu „LA Riders”, „Mud Flap Woman” (obie zostały dodane później), „So fucking what” (obecnie James odkleił 2 naklejki). Dla ciekawostki podam , że na tej gitarze James nagrał większość utworów do albumów „Metallica (Black Album)” oraz „Load”, a także można ją zobaczyć w teledysku do „Nothing Else Matters”. Korpus jest mahoniowy, zaś gryf był już z klonu, a podstrunnica z palisandru. Przystawki także użyte te same co w „bliźniaczej” wersji tej gitary. Oznaczeniem progów jak nie trudno zauważyć są kropki. Układ potencjometrów i konstrukcja mostka identyczna jak przy poprzedniej wersji tej gitary. Jest to jego ulubiona gitara. Model ten bez grafiki wisi w Rock’N’Roll Hall Of Fame. Można znaleźć mylne informację, że zostały odklejone naklejki, i przeszła kilka metamorfoz.
Ostatnim nabytkiem w tym okresie był ESP Explorer #4 (FUK’EM UP) był już innego koloru niż „poprzedniczki”. Był cały grafitowy z napisem w lewym górnym roku „FUK’EM UP” oraz „LA Riders” pomiędzy przystawkami, na główce „Scarry Guy”. Korpus tej gitary wykonany jest z mahoniu, gryf z klonu, a podstrunnica tym razem z hebanu. Na progach jak zwykle można zobaczyć jedynie kropki. Przystawki, potencjometry i konstrukcja mostka identyczne jak przy modelu #2 i #3. Można ją zobaczyć na „Live Shit: Seattle”, a wykonuje na niej utwór „Whiplash”.
