Poznański Klub U Bazyla to dla fanów metalu ważne miejsce na koncertowej mapie Polski. To właśnie tam można często usłyszeć i obejrzeć kultowe zespoły i duża w tym też zasługa Left Hand Sounds. Nie inaczej było w czwartkowy wieczór, kiedy to do miasta kozłów zajechały trzy niemieckie ekipy z Necros Christos na czele w ramach trasy „Three Altars Burning”.
Bydgoska drużyna w liczbie osób trzech, w której znajdował się autor niniejszej relacji, zajechała do Bazyla na chwilę przed rozpoczęciem koncertu, więc trafiliśmy akurat na otwierający całą ceremonię black metalowy Ascension.
Rola supportu bywa czasem czasami niewdzięczna, albowiem zdarzyć się może, że zespół musi grać przy dopiero gromadzącej się publiczności, co miało miejsce w przypadku Ascension w Poznaniu. Mimo to grupa zaprezentowała się naprawdę przyzwoicie i zadbała o odpowiedni nastrój swojego występu. Wokalista podświetlony czerwonym światłem, z kośćmi owiniętymi wokół statywu od mikrofonu i odwróconym krzyżem – również z kości – przyczepionym do pasa faktycznie wyglądał upiornie. Większość sceny wraz z muzykami tonęła w mroku, co tylko potęgowało posępny klimat. Brzmienie też było dobre, aczkolwiek w pewnym momencie nastąpiły problemy techniczne z mikrofonem, które na szczęście dość szybko i sprawnie udało się opanować i formacja dokończyła swój set bez dalszych niespodzianek.
Następnym zespołem, który zameldował się na scenicznych deskach, był Venenum. Twórczość kwartetu z Bawarii jest inna niż ta proponowana przez Ascension, zatem atmosfera nieco się zmieniła. Cały czas była to jednak strefa mroku, tyle że Venenum gra coś zbliżonego do Tribulation z okresu drugiej płyty wymieszanego z psychodelią Morbus Chron ze „Sweven” – tak to mogę w przybliżeniu określić. Nie brakowało więc rozbudowanych utworów, ciekawych partii gitarowych i niekiedy wręcz transowej aury. To wszystko podane w oparach dymu i przy odpowiednim oświetleniu. Instrumentaliści wyglądali przez to, jakby byli skąpani we mgle, co z pewnością tworzyło pewien rodzaj tajemniczości. A jako że lubię i Tribulation i Morbus Chron to Venenum swoim koncertem i muzyką zaspokoił moje, że tak się wyrażę, potrzeby.
Po mocnych uderzeniach dwóch pierwszych ekip nadszedł czas na główną atrakcję wieczoru – Necros Christos. Grupa, którą dowodzi Mors Dalos Ra (Malte Gericke), zdobyła przez lata uznanie maniaków ekstremalnych dźwięków i zasłużenie osiągnęła status kultowej. Według słów lidera zespół kończy działalność, także warto było się wybrać, ponieważ może już nie być takiej okazji. A sam występ? Doskonały. Czytelne brzmienie i dość przekrojowy set a publiczność, może niekoniecznie aż nazbyt liczna, bawiła się wybornie. Było kilka utworów z zeszłorocznego wydawnictwa „Domedon Doxomedon”, co nie powinno dziwić, lecz nie zabrakło kawałków z dwóch pierwszych albumów, EPek i demo. Dzięki temu Necros Christos zaserwował przegląd swojej historii i był to strzał w dziesiątkę. A zagrany na bis ‘Baal Of Ekron’ stanowił miażdżące zakończenie wieczoru, po którym aż miło dźwięczało w uszach. Wspomnę jeszcze o barwnym elemencie tego show, a mianowicie o perkusiście NC. To taka death metalowa wersja Zwierzaka z Muppetów. Gość wstawał zza bębnów, rozgrzewał publiczność, przeżywał to, co gra i czasem machał głową. Niecodzienny to był widok i brawa dla tego pana.
Cieszę się, że dzięki uprzejmości organizatorów dane mi było uczestniczyć w tym koncercie. Domyślam się, że ci, którzy się zjawili, również byli usatysfakcjonowani, bo była to zacna impreza. Po wszystkim nie pozostało nic innego, jak wybrać się w drogę powrotną do domu i wyczekiwać kolejnego wyjazdu i dawki decybeli.
