The Wild!: Recenzja płyty „Wild At Heart”

Uważacie, że rock’n’roll jest nudny, a wraz z rozpadem najlepszego składu AC/DC nastąpił jego koniec? Otrzyjcie łzy w chusteczkę mamusi, a gluty w rękaw i posłuchajcie nowej płyty The Wild!

The Wild! to kwartet pochodzący z Kanady, założony w 2012 roku. Grupa dowodzona przez wokalistę i gitarzystę Dylana Villaina postanowiła pójść ścieżką utartą przez największych klasyków i nie wynajdywać prochu na nowo. Muzycy o wyglądzie amerykańskich bike’owców postawili na prosty, energetyczny rock spod znaku AC/DC, ZZ Top, Aerosmith, KISS czy Van Halen. Szczególnie słychać jednak tych pierwszych – proste brzmienie, riffy, nawet głos Villaina momentami przypomina do złudzenia Bona Scotta. Zespół nie jest jednak tanią kopią słynnych Australijczyków – ich granie jest naprawdę stylowe, kompozycje są przebojowe i na 10-piosenkowej płycie nie ma nawet chwili na nudę.

Zespół do tej pory wydał jedną płytę, EPkę „GxDxWxB” z 2015 roku, z której największym powodzeniem cieszył się „Road House”. Utwór był często grany w stacjach radiowych w Kanadzie, co było nie lada osiągnięciem dla niezależnej grupy. Dzięki temu i trasie z m.in. Korn, Godsmack, Rise Against czy Monster Truck udało się podpisać kontrakt z poważniejszą wytwórnią Steamhammer.

Słychać, że wraz z sukcesem muzycy zmobilizowali się jeszcze bardziej, bo na „Wild at Heart” ciężko o słabe momenty. Już początkowy riff „Ready to Roll” – pierwszego singla z nowego albumu – przyjemnie buja i przy okazji przypomina „One Night Stand” Motorhead – chłopaki wybrali dobry wzorzec. Jest także miejsce na bardziej wyraziste partie basu. „Livin Free” to kolejny potencjalny przebój wsparty klasycznym, wpadającym w ucho riffem i wręcz stadionowym refrenem. Naprawdę, The Wild! pokazują, że formuła prostego rockowego grania, pomimo kilkudziesięciu lat intensywnej eksploatacji, jeszcze się nie wyczerpała. „White Devil” to już z kolei typowe AC/DC – w tle słychać rytmiczne oddechy, które od razu na myśl przywodzą „Dirty Deeds Done Dirt Cheap”. Do tego klasyczna „angusowa” zagrywka na gitarze. Szczerze mówiąc, chciałbym, żeby w dzisiejszych czasach AC/DC trzymało taką formę…

Właściwie cała płyta trzyma jednakowy, bardzo dobry poziom. Nie uświadczymy tutaj łzawej ballady – o nie. Tylko bezkompromisowe granie dla wyznawców tatuaży, bród, hektolitrów browaru i paliwa wlewanego do stylowych Harleyów i muscle car’ów. Energia i entuzjazm The Wild! przypominają mi trochę wczesne The Darkness, których właściwie każda kompozycja była strzałem w dziesiątkę. Tutaj jest podobnie i mam tylko nadzieję, że nie podzielą losów starszych kolegów i nie spadną z fali wnoszącej równie szybko. Polecam tę płytę każdemu – naprawdę jest to kawał fajnego grania, a do samochodu nada się idealnie.