Unborn Suffer: Recenzja płyty „Nihilist”

Krew, pożoga, żołądek pod gardłem i jelita na wierzchu pomieszane z z filozofią i buntem wobec świata – to właśnie przynosi Wam Unborn Suffer, który wyłania się z bydgoskich rzeźni. Panowie kultywują muzykę z gatunku brutal downtuned deathgrind. Głośniki w moim komputerze odrobinę to odczuły.

Brzmienie jest niewątpliwie typowe dla grindu. Ciężar brzmienia miażdżący żebra, szybkość gitar i wokal, który do teraz utrzymuje mnie w dużym podziwie, że wokalista po nagrywaniu nie musiał zbierać swoich płuc z podłogi. Mimo to, poza growlem, pojawia się drugi agresywny lecz nawet zrozumiały wokal, który dodaje uroku i konkretności utworom. Na twórczości Unborn Suffer widać odcisk ikon prawdziwej pożogi, takich jak Dead Infection, Suffocation, Dying Fetus czy Napalm Death.

Ciekawym patentem, który został wykorzystany przy nagrywaniu albumu, jest wplatanie w utwory fragmenty nagrań, które dodały uroku tekstom. Na przykład w utworze '08.09.1968′ jest wstawka z testamentem Ryszarda Siwica zanim dokonał samospalenia, czy w 'Extorted Humanity’ jest fragment wywiadu z twórcą bomby nuklearnej. Teksty w „Nihilist” prawdę mówiąc, zaskoczyły mnie. Kiedy otworzyłem booklet, spodziewałem się czegoś typu „ZABIJĘ CI OJCA, ZABIJĘ CI MATKĘ, POTEM ZJEM DZIADKA I ZAKOPIĘ BABKĘ” a tu co?

Głębokie teksty, zakrawające o kontrowersyjne tematy społeczne, a do tego z nutką filozofii. Wyobraźcie sobie moje zdziwienie. Pojawia się m.in. temat popsucia ludzkości, hipokryzja, konformizm, nawet wątki przeciwstawiające się katolicyzmowi i religii ogólnie. W towarzystwie grindowego brzmienia, wszystko nabiera agresji, brutalności i krwistości.

Każdy nowy utwór dostarcza słuchaczowi kolejne dawki siarczystego deathgrindu, od którego odpadają małżowiny i rykoszetują po pokoju. Nawet jeśli utwory trwają 20 sekund. Polecam Unborn Suffer dla każdego fana grindu i wszelkiej masakry w najczystszej postaci.