Dzięki współpracy z Metal Mind Productions mamy możliwość zaprezentowania Wam recenzji najnowszej płyty zespołu KAT – „Acoustic – 8 Filmów”. Legenda polskiego metalu tym razem przedstawiła nam swoje łagodne, akustyczne oblicze. Jeśli chcecie dowiedzieć czy warto śledzić poczynania zespołu… zachęcamy do lektury!
Nie da się mówić o nowym Kacie bez odniesienia się do podziału zespołu. Swoich zwolenników ma zarówno Piotr Luczyk, jak i Roman Kostrzewski. Ten pierwszy rządzi w swoim zespole niepodzielnie, co widać chociażby po okładce albumu. Najwięcej racji mają jednak Ci, którzy podkreślają, iż na schizmie Kata stracili wszyscy. Nie mając wpływu na waśnie pomiędzy muzykami , pozostaje nam słuchanie i analiza ich obecnej twórczości.
I tutaj pojawia się następny problem – zarówno najnowsze wydawnictwo – „Acoustic – 8 Filmów”, jak i poprzednie – „Rarities”, nie prezentują nowych utworów KATa. W przypadku tegorocznej premiery Piotr Luczyk pokusił się jednak o znaczne modyfikacje starych kawałków. Dwanaście ballad, które znalazło się na płycie, żyje nowym życiem. Możemy zatem wybaczyć autorowi brak stuprocentowych nowości i wsłuchać się w „Acoustic – 8 Filmów”.
Najnowsze wydawnictwo KATa postanowiłem ocenić pod kątem zapowiedzi, iż będzie to płyta „przełamująca bariery między metalem i muzyką klasyczną„. Muszę przyznać, że już od początku słuchania tego LP odczułem, jak prawdziwe było wspomniane ogłoszenie. Aranżacje różnią się zdecydowanie od oryginalnych. Utwory co prawda nie zostały zmodyfikowane tak, jak w przypadku Comy grającej swoją trasę akustyczną z symfonikami gdańskimi, ale i tak zmiany robią wrażenie. Dzięki wykorzystaniu takich instrumentów, jak: klawesyn, wiolonczela, fortepian, dzwony i kotły orkiestrowe, „Acoustic – 8 Filmów” niejednokrotnie nabiera barokowego, a nawet średniowiecznego klimatu. Dobrze się zatem stało, że nie poprzestał na wersjach akustycznych, a urozmaicił je orkiestrą symfoniczną oraz orientalnymi instrumentami.
Słów kilka poświęcić należy również wokaliście, który zaśpiewał na najnowszej płycie KATa. Frontman zespołu Ścigani, Maciej Lipina istotnie zaznaczył swoją obecność na płycie. Wielu kompozycjom nadał przyjemny, bluesowy klimat. Za przykład niech posłuży chociażby ‘Delirium Tremens’, który w obecnej wersji zbliżony został dokonaniom Dżemu z Ryśkiem Riedlem. Utwór ten jest również popisem gry Piotra Luczyka na gitarze akustycznej . Prezentuje on w nim cały arsenał przeróżnych zagrywek. Są naprawdę imponujące! Wyróżnić należy również ‘Czas Zemsty’, w którym bas nadaje dobry groove. Utwór ten jest także dobrym przykładem na to, jak ciekawie zastąpiono ciężkie i brudne riffy oryginału. Na płycie „Acoustic – 8 Filmów” najwięcej zyskały bowiem kompozycje, których oblicze zostało zupełnie odmienione. Miłym zaskoczeniem jest np. końcówka utworu ‘Niewinność’.
O ile opowiadanie o najnowszej płycie KATa jest zadaniem przyjemnym, to jego podsumowanie nie jest już takie łatwe. Jak bowiem odnieść się do całej dyskografii zespołu? Który KAT jest teraz tym prawdziwym? Z tymi dwoma pytaniami muszę zostawić Was samych. Odpowiem natomiast na to, które postawiłem we wstępie – tak, w mojej opinii warto śledzić obecne poczynania zespołu. Po pierwsze, ze względu na warsztat techniczny oraz zdolności kompozytorskie, które implikują odpowiedni poziom muzyki. Po drugie, ze względu na fakt, iż mamy do czynienia z zespołem legendą. W mojej ocenie KAT AD 2014 dostaje 6/10. Nie ukrywam jednak, iż wolałbym wystawić notę 666 (m/)!
Lista utworów:
1. Głos z ciemności
2. Marzenie jednak spełnione
3. Delirium Tremens
4. Dark Hole – The Habitat of Gods
5. Czas Zemsty
6. Czas Pokoju
7. Łza Dla Cieniów Minionych
8. Sen Którego Nie Było
9. Niewinność
10. Trzeba Zasnąć
11. Czy Wygrałeś
12. I’Ve Been Waiting
Ocena: 6/10 (choć życzyłbym sobie powrotu oryginalnego składu i noty 666)
Piotr Wasilewski
