Recenzja biografii U2 „Zdemaskowani”

„U2 należą do rock ‘n’ rollowej rodziny królewskiej” – tym zdaniem rozpoczyna się wstęp do najnowszej książki o zespole. „Zdemaskowani” to biografia o kapeli, która podczas jednej trasy potrafi zebrać łącznie 7-milionową publiczność i tym samym ustanowić rekord pod względem najbardziej dochodowych tras w historii. Po przeczytaniu książki „U2 o U2”, która powstała na podstawie ponad 150 godzin rozmów z muzykami, można by pomyśleć, że wie się o Bono, The Edge’u, Larrym i Adamie wszystko. Jednak nowa, pierwsza nieautoryzowana biografia U2, ma jeden niepodważalny plus, a jest nim obiektywizm Johna Joblinga, autora książki.

Każdy uważny czytelnik zauważy, że w oryginale książka nosi tytuł „U2: The Goal is $oul”. W tym momencie maniacy U2 przypominają sobie wykonanie utworu „Beautiful Day” z DVD koncertowego wydanego w 2001r. „Go Home: Live from Slane Castle” oraz zieloną gitarę Bono z tym napisem. W ok. 3:45 min. Bono wykrzykuje hasło, które następnie zostało użyte na potrzeby biografii.

Wiele osób zastanawia się, w czym tkwi fenomen tego zespołu. Pierwsze rozdziały doskonale obrazują, jak wielką determinacją w dążeniu do celu wykazali się członkowie U2, którzy w 1976 r. założyli zespół o nazwie Feedback. The Edge kupił swoją pierwszą gitarę za £1. „Straciłem kasę na perkusję. Może ktoś stracił na gitary?” – pisał Larry w ogłoszeniu w 1976 r. Jak podkreśla niejednokrotnie autor, Dublin w tamtym okresie nie był przyjaznym miejscem, lecz pomimo wielu porażek chłopcy potrafili dopiąć swego. Biografia jest skarbnicą ciekawostek i anegdotek o zespole. Czy wiecie czym był „gang” Lypton Village, jaki wpływ na karierę miał ich manager Paul McGuinness lub który koncert okazał się być przełomowym w życiu młodych chłopaków? Jeśli nie znacie, lub nie jesteście pewni odpowiedzi – ta pozycja jest dla Was. Bono jest człowiekiem przez jednych uwielbiany, a przez drugich mocno krytykowany. Po przeczytaniu 19 rozdziałów „Zdemaskowanych”, dzięki wielu cytatom i przytoczonym faktom, jesteśmy w stanie sami ocenić jego poczynania.

„Chcemy zdjąć miejsce grup, które teraz są na topie, bo moim zdaniem jesteśmy od nich lepsi.” – Powiedział kilkadziesiąt lat temu Bono. Czy udało im się to osiągnąć?

Niełatwo jest zebrać materiał na biografię zespołu, który w przyszłym roku będzie obchodzić swoje 40-lecie istnienia. Autor zapewne bardzo natrudził się przy zbieraniu informacji, potrzebnych do napisania książki. Przedstawia on czytelnikowi masę informacji, wydarzeń z dokładnymi datami, przytacza wypowiedzi osób współpracujących z zespołem, jak i fragmenty wywiadów z samymi członkami U2. Autor posługuje się bogatym słownictwem, co rzadko jest spotykane w muzycznych biografiach rockowych zespołów.

Książka została wzbogacona o zdjęcia, choć trzeba przyznać, że jest ich zdecydowanie za mało oraz uzupełnienie od polskiego wydawcy, w którym możemy znaleźć ostatnie poczynania zespołu. Biografia daje czytelnikowi szeroki obraz – rozpoczynając od początków i krótkich informacji biograficznych członków zespołu, aż po premierę krążka „Songs of Innocence”. Na końcu znajdziemy również kompletną dyskografię.