Ben Stiller znany przede wszystkim jako aktor komediowy (m.in. „Sposób na blondynkę”, „Starsza pani musi zniknąć”, „Poznaj moich rodziców”, „Noc w muzeum 1 & 2”) prowadził niegdyś niebanalny program satyryczny pt. „The Ben Stiller Show”. Jednym z jego bardzo utalentowanych współprześmiewców był Bob Odenkirk (który mniej gra, a więcej tworzy, m.in. napisał scenariusz dla wielu odcinków „Tenacious D”). W jednym ze swoich skeczy, który niniejszym przedstawiamy i tłumaczymy, sparodiowali oni Larsa, Jamesa i „Enter Sandman” i tym samym Metallikę jako taką. To prawdopodobnie jedyne wideo tego skeczu dostępne dla wszystkich (cała reszta jest zlokalizowana tylko dla mieszkańców USA), dlatego tymbardziej warto zajrzeć do środka, póki jest.
W 1991r. program zadebiutował w MTV. Zdjęto go jednak z anteny już po trzech miesiącach, gdyż 'tym na górze’ nie odpowiadał prezentowany w nim czarny i sarkastyczny humor. Na szczęście telewizja FOX zatrudniła Bena u siebie, by kontynuował swój show pod tym samym tytułem. Słabe wyniki oglądalności ostatecznie jednak i tak zrobiły swoje. Show anulowano po 12 odcinkach, 13-sty nie doczekał się premiery. Co ciekawe, nieistniejący już program niedługo potem wygrał nagrodę Emmy za swoje wybitne scenariusze. Był to jedyny ówcześnie show w FOX, w którym nie korzystano z „taśm śmiechu” – pochodził on od prawdziwej publiczności.
Na planie pojawiali się również rozliczni goście, m.in. Sarah Jessica Parker, Run-DMC, a nawet Flea. W ciągu krótkiego żywota zdążyli zrobić sobie jaja m.in. z: Toma Cruise’a, Bono, Bruce’a Sringteena, Backstreet Boys, Ala Pacino, Rain Mana, rodziny Bundych, Beverly Hills 90210 + The Heights + Melrose Place, Charlesa Mansona, Szklanej Pułapki w Święta i in. – z niektórych (zwłaszcza Cruise’a, Mansona i Bono) wielokrotnie, niemal regularnie. Oczywiście mieli również wiele niepowiązanych z gwiazdami, czy produkcjami numerów.
Poniżej skecz o Metallice z przedostatniego, jedenastego epizodu wraz z tłumaczeniem:
httpvh://www.youtube.com/watch?v=Xwn5y3XNDIg
„Headslammers Ball”
*Duff* [parodia ówczesnej Karen Duffy aka Veejay Duff z MTV, która miała wtedy skłonność do buntowniczego ubioru, „strzygła się za $8 u jednookiego fryzjera”, etc. Później walcząca z sarkoidozą modelka. Tutaj zagrana przez znaną z rozlicznych ról Janeane Garofalo, będącej wtedy w ekipie Stillera]: Witajcie ponownie headslammerzy, czas przysiąść się do Jamesa Hetfielda i Larsa Ulricha z Metalliki. No więc chłopaki zróbmy coś w stylu rozmowy; chcę, abyście nam powiedzieli, dlaczego zdecydowaliście się zrobić ścieżkę dźwiękową do filmu..
*Lars*: W sumie to zawsze chcieliśmy zaliczyć film, wiesz Duff, musieliśmy poczekać na ten jedyny, który byłby tak ekstremalny i mroczny jak Metallica, rozumiesz..
*James*: I „Chłopiec w magiczny sposób zamieniający się miejscami ze swoim tatą” to jest ten film.
*Lars*: Zgadza się, tzn. James [lirycznie] jakby absolutnie zagłębił się w tą całą mroczną stronę tego jakby zmieniania się, kumasz.. To tak jak wtedy, gdy obejrzeliśmy razem „Znów mieć 18 lat” , wtedy James normalnie wrócił do domu i napisał tamtą niesamowitą balladę.
*James*: 18 to trzy szóstki.. \m/
*Lars*: Czaisz, Disney musiał mieć nie pokolei, żeby tego nie kupić, wieesz..
*Duff* : Więc co czyni ten film innym od wszystkich pozostałych filmów o zamianie ojca z synem?
*Lars*: [cicho do Jamesa:] Inni aktorzy chyba, co?
*James*: Inni aktorzy, aahm, wiesz, ojciec w tym filmie jest gospodarzem porannego programu..
*Lars*: Taak! Tzn. to jak.. pomyśl tylko, to jest tak, że dzieciak zamienia się rolami ze swoim tatą, rozumiesz, więc to tak, jakby.. On nie wie, jak prowadzić telewizyjny talk-show, rozumiesz, i wtedy myślisz: „Co on teraz pocznie?”
*Duff* : Więc.. Kooooledzy, Pauly Shore* jest w tym filmie, prawda? Więc powiedzcie nam, jak się z tym czujecie..
* Pauly Shore to znany głównie ze starszych komedii aktor. Grał m.in. właśnie w „Znów mieć 18 lat”, potem prowadził program „Rock & Read” w MTV. Znajomy z pracy prawdziwej Duff. W teledysku gra go Andy Dick – czwarty i ostatni członek grupy Bena.
*James*: [na poważnie] Boimy się Pauliego Shore jak jasna cholera. Takie jest życie, czyż nie..
*Duff* : Tak właśnie bywa, sese la vai*.. Zatem, nuta nosi tytuł „Kilka rymów o ojcu i synu”**, a ten zespół to Metallica, sprawdźmy to!
* powinno być „c`est la vie”, czyt. „se-la-vi”, wydaje się, ze parodiuje nieudolne prezenterki (być może samą Duff), albo tak się u nich to wtedy młodzieżowo „zangielszczało”
** po ang. tytuł się rymuje – „The Father/Son Switching Song” – dosł. „Piosenka o zamianie ojca z synem” – przyp. tłum.
[tutaj wchodzi teledysk-parodia „Enter Sandman”, w którym pojawia się też reszta zespołu.. poniżej możliwie-dosłowne-ale-przede-wszystkim-co-by-się-po-naszemu-rymowało tłumaczenie tekstu:]
Nienawiści pełen jesteś
I uważam, że to świetnie
Dostaniesz swoją szansę teraz
Wskoczyć w spodnie ojca nieraz
Lecz wchodząc w miejsce swego tatusia
Napotkasz ból, który znieść będziesz musiał
Zmuszony iść tam gdzie i on
Poprowadzisz poranny show
[refren:]
Dziecko zła w mężczyzny ciele
Czyni zła jak może wiele
Jako chłopiec gość skrzywiony
Diabłem małym jest wcielonym
[solo:]
Sprawiłeś, że twój ojciec zjarzył
Jak wiatr zmian potrafi sparzyć
I swoje starłeś dupsko marne
U reszty rodziców wzbudzając pogardę
W swoich rękach moc posiadasz
Teraz, gdy tym mózgiem władasz*
[refren 2:]
Dziecko zła w mężczyzny ciele
Czyni zła jak może wiele
Stuknięty facet wcielony w dziecko
Wściekliznę u babek wznieca pod kiecką
*linijka z czasem może ulec zmianie, niewyraźnie słychać
*Duff*: Cóż.. To dopiero był odlotowy klip, a teraz – czyż nie był?
*James*: Ten film opowiada o wielu skomplikowanych sprawach na wielu różnych płaszczyznach, ale najważniejsze w tym wszystkim jest, że to po prostu klasyczny dowcip z podmianą*, HA! HA!
*zmiana perspektywy, z ang. „(the old) switcheroo” – taki komediowy środek narracyjno-stylistyczny, bardzo często stosował go m.in. Woody Allen, np. nosząc kulę w kieszeni koszuli twierdził, że „ktoś rzucił kiedyś w niego Biblią i ta kula uratowała mu życie”, przyjaciele przez to żartobliwie wołali na niego Allen Woody
*Lars*: No, wiesz, ja to na przykład myślałem sobie o tym, co ten dzieciak mówi pod koniec filmu, że wiesz, o tym jak trzeba być sobą, a nie próbować być kimś innym, rozumiesz..
*James*: Hej, ale to… Laaars, wygadałeś zakończenie, człowieku….
*Lars*: Cholera, przepraszam…
*Duff*: Uuuu, no cóż, czas na małą przerwę reklamową, ale jeszcze wrócimy po więcej Metalliki.*
*James*: Co ty zrobiłeś stary…
*Lars*: Przepraszam, ja tylko.. byłem głupi, zamieniłem się miejscami z tym głupim gościem, czy coś…
*James*: Pozamieniałeś to się chyba [na łby]z taboretem do perkusji…
*Jeśli faktycznie skecz był kontynuowany, to dalszej części brak, ale prawdopodobnie tak naprawdę to był koniec (być może planowali kiedyś do tego wrócić, lecz nie zdążyli, bo show odwołano po następnym odcinku)
————————————————————————————-
Powyższy odcinek pochodzi z serii emitowanej w FOX, lecz podobno w ciągu kwartału emisji w MTV Stiller i spółka również go zrobili. Tamtej wersji nigdzie jednak nie ma i nie wiadomo, czy w ogóle istniała, po prostu pewien gość twierdzi, że pamięta to inaczej – odnotowujemy dla formalności.
Wszystkie odcinki (włącznie z 'pechowym’, 13-stym epizodem) 10 lat później w 2003r. doczekały się wydania na DVD (Region 1).
Dla tych, którzy chcą liznąć reszty, więcej skeczy i całych odcinków (choć niestety chyba nie wszystkich) tutaj, czyli na YouTube.
W 2001r. wspomniany wcześniej Andy Dick (m.in. „Orbitowanie Bez Cukru”, „Road Trip”, „Dude, Where’s My Car?” aka „Stary, gdzie moja bryka?”, „Pracownik Miesiąca”) wykreował następcę programu Bena – „The Andy Dick Show”, który również polecamy na poprawę humoru.
