Metallica na Antypodach nie udziela już tylu wywiadów co ostatnio, ale jednak. Lars w wywiadzie dla tamtejszej Hey Hey TV powiedział m.in., że Wielka Czwórka na pewno jeszcze razem wystąpi i że żałuje ścięcia włosów. Lubi stare Simon & Garfunkel i pierwszy album Sade. Podziwia Daryla Somersa. To na tyle, jeśli o konkrety chodzi, ale zapraszamy do lektury całego tłumaczenia.
httpvh://www.youtube.com/watch?v=c-lrS4yPS3Y
– Cześć Lars, witaj ponownie w Australii.
To wspaniale być tu z powrotem, dzięki.
– Zbliżacie się teraz do końca tej trasy, na której gracie już od 2 lat i będziecie grali swój ostatni show właśnie tu, w Australii. Jakieś wielkie plany? Jak będziecie świętować?
Uhm, będziemy mieli dużą imprezę, na którą ty i wszyscy twoi przyjaciele jesteście zaproszeni, uhm, w noc… w zasadzie wszyscy w Australii są zaproszeni.
– Mamy to na kamerze tak przy okazji..
Spoko, pewnie.. Jestem tego świadom.
– Chcę tylko by.. wszyscy.. przyszli z wami imprezować.
I, uhm, potem na ostatnim występie weźmiemy cię na scenę i będziesz śpiewał 'Nothing Else Matters’ acapella na przeciw, uhm, wszystkich, to będzie naprawdę niezłe.
– [wysoko:] …And nothing else matters [pęka lustro]
[Fragment 'The End of The Line’ na żywo]
– Metal jako gatunek, nie można go udawać, schować się za sceną, więc nie ma [tu miejsca na]elektroniczną perkusję*, więc kiedy ujeżdżasz te werble z przejściami i robisz podwójną stopę, czy chciałbyś móc po prostu cofnąć się w czasie i pogadać z tym Larsem 15 lat temu i powiedzieć mu, żeby traktował to nieco, nieco mniej serio?
Nie, ja, ja tylko wolałbym… Najważniejszą rzeczą, którą przemyślałbym 15 lat temu to, to włosy. Tzn. one sięgały aż dotąd [pokazuje za plecami], to było takie fajne, naprawdę machałem nimi na około i pewnego ranka, pewnej nocy, obudziłem się i ni stąd ni zowąd po prostu całkiem zniknęły i nie pojmuję, gdzie się podziały.
* Tak naprawdę gość mówi o 'drum looms’, czyli dosł. o 'krośnie perkusyjnym’ – to specjalne okablowanie / podłączenie zestawu perkusyjnego tak, by ten zamiast wydawać realny dźwięk od uderzenia przekazywał za pośrednictwem mikrofonów i triggerów sygnał, który następnie zastąpiony zostaje odpowiednimi samplami, dzięki czemu wszystko brzmi idealnie – to raz, a dwa – do różnych utworów można łatwo dopasować inne brzmienie (np. tożsame z produkcją płyty). Gdyby Lars to miał, mógłby np. w kawałkach z Black Albumu brzmieć głęboko i przestrzennie i od razu przełączyć się np. na garażowe dźwięki i 'wiadro’ z St. Anger, gdyby powiedzmy grali 'Frantic’ po 'Sad But True’. Używa tego ostatnio m.in. Rush, a grający teraz z KISS – a wcześniej z Alice Cooperem i in. – Eric Singer dopiero co reklamował zestaw do takiej zabawy.
– A więc, kilka miesięcy wstecz, cztery największe metalowe kapele świata spotkały się razem na Stereosonic w Bułgarii*. I teraz, jakie to uczucie mieć Anthrax, Megadeth, Metallikę i Slayera na jednej scenie wyzwalających tę metalową moc?
* Gość się walnął, miało być oczywiście Sonisphere. Stereosonic to coroczny festiwal electro w Australii – pogratulować 😉
Panowało tam bardzo organiczne poczucie co do tego wszystkiego, to nie było wymuszone, to nie była jakby biznesowa sprawa, to nie było tak, że spotkali się menadżerowie i wymyślili to wszystko, to, to jakby.. Cieszę się, że doszło do tego.. – tak późno, bo miało się poczucie, że naprawdę wszyscy mieli jakby, byliśmy gotowi jakby odłożyć nieco tych skandalików na bok i, i trochę z tego nonsensu i, i naprawdę świetnie się bawiliśmy przez ten czas, i jestem pewien, że uhm.. że, że.. że zrobimy to ponownie.
– Mając na uwadze, że robicie tak ciężką muzykę, czy są jacyś artyści, których słuchacie, a którymi ludzie mogliby być zaskoczeni?
Kocham Simon & Garfunkel. Uważam, że słuchając wszystkich wczesnych płyt Simon & Garfunkel, chodzi mi o to, że są ponadczasowi.
– Ja jakby…
Uhm.. Powiem ci co, powiem ci.. ja.. Wiesz co ci puszczę później, gdy ty i ja zostaniemy sami?
– Kiedy ja i ty pójdziemy na miasto, tak?
Pierwszy album Sade, ok?
– Hehe, ok!
'Diamond Life’, mogę, mogę.. Każdy tekst z niego ci zanucę.
– Teraz, zanim cię puszczę.. Stałeś się jednym z największych, ikonicznych perkusistów świata i tak wielu ludzi cię podziwia.. Czy są jacyś perkusiści, których ty sam podziwiasz?
Inni niż wasz prezenter?
– Masz na myśli Daryla, Daryla Somersa?*
Daryl ma takie coś właściwe tylko sobie i, uhm, wiesz.. Bardzo wielu tych innych gości wygląda tak poważnie podczas grania, ale Daryl ma ten taki wesoły, taky optymistyczny rodzaj energii i to jakby stanowi, uh, jakby taki inspirujący całokształt dla mnie.
* Daryl Somers – prezenter programu rozrywkowego 'Hey Hey It’s Saturday’ (często to właśnie w nim, ale nie tylko, pokazywał swój talent, jamował m.in. ze Steviem Wonderem). Perkusista grupy 'Pasquale and his Mexican Rhythm’, która jako 'Somerset’ w 1968r. wystąpiła w programie 'New Faces’ wyszukującego talenty, gdzie przeszli do ścisłego finału, lecz zajęli drugie miejsce. Dwa lat później Somers wygrał program w pojedynkę już jako 19-letni wokalista. Rok później zaczął pracę w telewizji (20 lat później został m.in. producentem i prowadzącym 'New Faces’ na chwilę), lecz muzyką zajmuje się cały czas – śpiewa, gra na bębnach, tańczył w balecie z żoną (Dziadek do Orzechów), wyprodukował album 'Once In A Lyall’ swojego przyjaciela – saksofonisty, Graeme Lyalla, etc.
– Podobieństwa są straszne.
Czy mógłbyś szepnąć [mu]dobre słówko, powiedzieć, że tak naprawdę jestem bardzo miłym facetem i żeby już po mnie nie jeździł?
– Yeah, porozmawiam z nim, chyba, ale to była przyjemność rozmawiać z tobą Lars..
Miło się z tobą rozmawiało. Czuję, że jesteśmy sobie teraz bliscy, myślę, że to całkiem fajne.
– I ty jesteś mi bliski! Jestem naprawdę podekscytowany tym występem na scenie..
W porządku więc..
– Tak?
'Nothing Else Matters’!
