Prezentujemy niezwykle ciekawą „symulację”. Otóż Sachs Media postanowiło na możliwie obiektywny sposób przywrócić do życia nieżyjące legendy rocka. Dzięki nowoczesnej technologii postarzania stworzono ich prawdopodobne, dzisiejsze portrety, a dzięki wiedzy dwóch znany muzykologów (Dr Reebee Garofalo i Elijaha Walda) spróbowano przewidzieć dalsze losy takich artystów jak Kurt Cobain (Nirvana), Jimmy Hendrix, Janis Joplin, John Lennon (The Beatles), Elvis Presley, Jim Morrison (The Doors), Keith Moon (The Who), Bob Marley i nie tylko. Tych właśnie muzyków przedstawimy w naszym tłumaczeniu w głębi tego artykułu, zaś projekt „Rock’N’Roll Heaven” w oryginale – obejmujący dodatkowo postacie takie jak Bobby Darin, Dennis Wilson (Beach Boys), Karen Carpenter (The Carpenters) i 'Mama’ Cass Elliot – przejrzeć możecie pod tym linkiem.
Kurt Cobain
(zm. w 1994r., 27 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
„Mając na uwadze jego awersję do gwiazdorstwa, gdyby Cobain żył, najpewniej nadal pracowałby z Nirvaną, lecz także odkrywał mniejsze, mniej komercyjne projekty z innymi instrumentalistami, starając się uchwycić na powrót nieco anonimowości i artystycznej wolności ze swych wczesnych lat. Prawdopodobnie podążałby w innych artystycznych kierunkach poza sceną i za kulisami, wystrzegając się zainteresowania z zewnątrz i używałby swojej sławy do zwracania uwagi na młodych muzyków z pogranicza, a także zgłębiania swego wielkiego zainteresowania stylami Americany, produkując i współpracując ze starszymi, rdzennymi artystami.”
Elvis Presley
(zm. w 1977r., 42 lata)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
„Tak długo jak Colonel Parker pozostałby jego managerem, Presley raczej nie poczyniłby żadnych dramatycznych zmian w swoim kierunku artystycznym – nietrudno jednak sobie wyobrazić, że Colonel otworzyłby Elvis Grand Casino w Las Vegas, gdzie „Król Rock’N’Rolla” mógłby zamieszkiwać latami. Po śmierci Parkera w 1997r. Elvis mógłby zmienić branżę. Podobnie jak jego stary kolega z wytwórni, Johhny Cash, mógłby oddać się w ręce młodych producentów rocka i zrewidować swoje korzenie country i bluesa, tworząc zredukowane albumy, którymi zdobyłby fanów wśród młodych hipsterów. Z uwagi na swoje zasługi w starszych popowych stylach, byłby także oczywistym wyborem nr 1 do duetów z Frankiem Sinatrą i Tonym Bennettem.”
Jimmy Hendrix
(zm. w 1970r., 27 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
„W czasie, kiedy zmarł, Hendrix był sfrustrowany ograniczeniami rocka i dyskutował o projekcie duetu z Milesem Davisem. To mogłoby otworzyć nowe światy dla obu artystów i mogło być definitywnym majstersztykiem jazz-rock fusion. Bez wątpienia także kontynuowałby swoje innowacyjne poszukiwania nowych dźwięków w technologii i tworzyłby coraz bardziej skomplikowane i ambitne, długie kompozycje. Choć po drodze odchodziłby dalej od zorientowanego na hity rockowo-popowego mainstreamu, zbudowałby most pomiędzy funk-jazzem Parliamentu i wzbierającym ruchem eksperymentalnego rocka, i mógłby dziś sprawować rządy jako pionier, ojciec i najwyższy mistrz sceny jam-bandów.”
John Lennon
(zm. w 1980r., 40 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
Po przejściu z muzycznego biznesu na emeryturę i poświęceniu się ojcostwu, Lennon powróciłby z nową dojrzałością i prawdopodobnie kontynuowałby swój socjalny aktywizm z większym skupieniem. Przetarł szlak takim muzycznym aktywistom jak Bob Geldof i Bono, ale z jego talentem i sławą mógłby osiągnąć nawet większe rzeczy. Pamiętając o tym, czego już wtedy dokonał, ciężko jest nałożyć jakieś ograniczenia temu, czego mógłby jeszcze próbować i wydaje się, że bezpiecznie można założyć, iż wciąż zaskakiwałby nawet swoich najbardziej oddanych zwolenników. Mógłby być pierwszym klasycznym rockerem, który wykorzystałby hip-hopową rewolucję, komponowałby avant-gardową, eksperymentalną muzykę, wróciłby do swych korzeni tworząc hard-rockowy kwartet gitarowy, a najprawdopodobniej eksperymentowałby ze wszystkim co alternatywne i nie tylko. (I owszem, niemalże na pewno zostałby z Yoko Ono.)
Bob Marley
(zm. w 1981r., 36 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
„Sukces Marleya wywarł inspirujący wpływ na skalę globalną w sposób, jaki nie był udziałem żadnej innej supergwiazdy. Gdyby żył, niewątpliwie wyszedłby poza swoje kolaboracje z jamajskimi, amerykańskimi i brytyjskimi muzykami, stając się centralną postacią eksplozji 'muzyki świata’ i wykuwając nowe fuzje z artystami z Afryki, Ameryki Łacińskiej i Azji. Biorąc pod uwagę jego międzynarodową sławę i jego poświęcenie różnorakim stylom afrykańskiej diaspory, byłby idealnym partnerem dla gwiazd takich jak Fugees i Kayne West. Bardzo możliwe też, że spróbowałby użyć swoich wpływów poza muzyczną domeną, rzucając wyzwanie trwającej dominacji starych sił kolonialnych i służyłby jako rzecznik ludzi kolorowych na całym świecie.”
Jim Morrison
(zm. w 1971r., 27 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
„Ze wszystkich rockmanów lat ’60 zmarłych w młodym wieku, Morrison jest najtrudniejszy do przewidzenia pod względem tego, dokąd zabrałaby go jego artystyczna muza, mając na względzie jego szerokie zainteresowania nie tylko muzyką, ale i poezją, filmem oraz teatrem. Niewątpliwie byłby zaangażowany w boom niezależnej kinematografii lat ’70, a następnie scen alternatywnych. Alternatywnie mógłby całkowicie porzucić muzykę i poświęcić się pisaniu, przeprowadzić się do Nowego Jorku, Paryża, Tokyo lub Dakaru i być teraz darzony honorami przez kilku znawców literatury jako eksperymentatorski przedstawiciel avant-gardy, zamiast być czczonym przez miliony jako gwiazda rocka.”
Janis Joplin
(zm. w 1970r., 27 lat)
Jak wyglądałaby dzisiaj?
Jakie mogły być jej dalsze losy?
Tempo i intensywność stylu życia i śpiewu Joplin nie były możliwe do zachowania i niemal na pewno doświadczyłaby jakiegoś rodzaju zapaści we wczesnych latach ’70. Jednakże, w latach ’80 mogłaby powrócić z mądrością i głębią tego doświadczenia, wypływając na powierzchnię jak jej rówieśnicy o podobnych problemach, tacy jak Joe Cocker i Tina Turner. Jej głos bez dwóch zdań straciłby wiele ze swej krzykliwej mocy, ale zyskałby kontrolę. Mogłaby otoczyć się najlepszymi dostępnymi ludźmi i tworzyć muzykę, która – choć byłaby mniej surowa i dzika od jej młodzieńczych dokonań – byłaby pewniejsza, głębsza i pełna duszy z równą namiętnością.
Keith Moon
(zm. w 1978r., 32 lat)
Jak wyglądałby dzisiaj?
Jakie mogły być jego dalsze losy?
Choć okazjonalnie eksperymentował z projektami pobocznymi, Keith Moon zawsze był przede wszystkim biciem serca, klaunem i spektakularnym lunatykiem The Who, a jego kariera trwałaby aż do końca u boku jego kolegów z zespołu. Gdyby żył, The Who nie rozpadliby się w latach ’80 i trwaliby łeb w łeb z The Rolling Stones, tworząc nowe płyty i wyprzedając stadiony na całym świecie. Ich muzyka nie zmieniałby się zbytnio, ale nowe pokolenia fanów miałyby szansę zobaczyć ich z wyśmienitym szaleńcem, Moonem, za perkusją.
