W tym artykule omawiamy basy jakie posiada(ł) Robert Trujillo. Jak wiemy doszedł on do zespołu w 2003 roku. Przyjrzymy się jego kolekcji od czasów dołączenia do zespołu. Wiadomo także, że występował on w innych zespołach tj.: Suicidal Tendencies, Infectious Grooves, a także u Ozzy’iego Osbourne’a, Jerry’ego Cantrella, Glenna Tiptona czy w zespole Black Label Society. W artykule jest dużo zdjęć więc może się długo wczytywać.
Ernie Ball Music Man Sting Ray 5 #1, #2, #3, #4, #5, #6 i #7 są kolejnymi basami Roberta podczas promocji tej płyty (i nie tylko tej). Nie różnią się zbytnio od siebie więc omówimy je razem. Posiadają one 5 – strun. Korpus wykonany jest z jesionu, gryf z mahonia, zaś podstrunnica z palisandru. Pierwszy jest koloru czerwonego z białą maskownicą, drugi niebieskiego z czarną perłową maskownicą, trzeci koloru czarnego z czarną perłową maskownicą (podpisany wisi w Hard Rock Cafe w Oakland, przekazany po koncercie w 2003 roku), czwarty biały z białą maskownicą, piąty zielony z czarną maskownicą, bezprogowy (drugi od prawej). Przystawki są firmowe Music Man, tak jak i mostek. Nie posiada żadnych naklejek ani dodatków. Czerwony model wisi w Rock’N’Roll Hall Of Fame. Tego basu Trujillo używał podczas przesłuchania. Przyszedł on na nie bez sprzętu, więc wypożyczył go od zespołu. Jak widzimy na zdjęciu pokrowców, posiada także jeszcze jeden zielony (green sparkle) model oraz pomarańczowy (oba bezprogowe), którego zdjęcia niestety nie posiadamy.
Kolejnym basem Roberta jest Zon Sonus RT5 #1. Korpus i gryf jest z mahoniu, zaś podstrunnica z palisandru. Jest to 5 – strunowiec. Posiada przystawki aktywne EMG oraz mostek ZON machined brass. Zaś 2 z potencjometrów ma zaklejone. Nie ma na nim żadnych naklejek.
Zon Sonus RT5 #2 to jakby „bliźniak” poprzedniego modelu. ni się podstrunnica, ten model ma Pau ferro. Przystawki w nim to custom EMG, zaś mostek jest identyczny jak w poprzedniku. Na korpusie można podziwiać ręcznie malowaną grafikę „Killer Klown” przez Dennisa „Luke” Romans’a. Przeważnie gra na nim utwór „Sad But True”.
Ostatnim z „bliźniaczych” modeli tej firmy jest Zon Sonus RT5 #3. Drewno jest użyte to samo co w #1. Przystawki w nim to aktywne EMG, mostek jest identyczny jak w obu modelach. Nie posiada żadnych naklejek na korpusie.
Kolejnym basem Roberta podczas promocji „St. Anger” jest Zon Sonus Elite 5. Jest to 5 – strunowy bas. Nie posiada żadnych dodatków na korpusie.
Jednym z ostatnich basów, który pokazał nam przy promocji tego albumu jest Zon Sonus 5. Jak większość basów Roberta jest to 5 – strunowiec.
Oraz nie zabrakło w kolekcji Roberta basu akustycznego firmy Michael Kelly acoustic bass. Jest on 5 – strnowy. Można go było oglądać podczas występów „School Bridge Benefit”.
Pierwszym basem tej firmy jest Fender Jazz Bass #1. Nabył go przed trasą w 2006 roku. Jest on czarny z białą maskownicą oraz widocznymi wytarciami na korpusie oraz pod przystawka przy mostku posiada naklejkę głowy małpy oraz inna przy przystawce. Oczywiście jak nie trudno zauważyć jest to 4 – strunowiec. Robert na obecnej trasie dość często go używa. Można było go oglądać m.in. w Korei w 2006 roku.
Kolejnym basem tej firmy jest Fender Precision Bass #1. Użył jej podczas występu w Rock’n’Roll Hall of Fame gdy zespół wprowadzał do niej Ozzy’iego Osbourne’a Jest on czarny z białą maskownicą oraz reliciem na korpusie.
Kolejnym nabytkiem jest Nash 4 – string P – Bass #1. Jest to kopia gitary firmy Fender. Posiada – 4 struny. Przystawki w nim (jak i w innych Nash) to EMG. Na korpusie w miejscu ocierania ręki posiada relic. Jest ona biała z wiśniową maskownicą. Można było go oglądać podczas ceremonii Rock’n’Roll Hall Of Fame, a wykonywał na nim utwór „Master Of Puppets” oraz na „Francais Pour Une Nuit”. Najczęściej używa jej do utworów, które powstały zza życia Cliffa. Prawdopodobnie odziedziczył go od samego zespołu, na tym basie grywał Bob Rock.
Robert posiada również w swojej kolekcji bas Gibson Thunderbird V. Jest on czarny z białą maskownicą, 5 – strunowy. Nigdy nie używał go na koncertach. W 2007 roku można było go oglądać w tuning room, jest rzadko używanym basem przez niego.
Rickenbacker 4001 FG #1, #2 oraz Rickenbacker Lemmy Kilmister Signature Bass The 4004 LK. to następna nowość na tej trasie. Przystawki w nim to EMG. Pierwszy z nich jest niebieski z białą maskownicą, zaś drugi jest zielony z białą maskownicą. Zielonego nabył później, podczas promocji płyty „Death Magnetic”. Jak nie trudno zauważyć każdy z basistów Metalliki miał w swojej kolekcji tej firmy bas. Ostatni z nich nie używany na koncertach. Jest on sygnowany (jak sama nazwa wskazuje) nazwiskiem Lemmy’iego z Motorhead. Oraz na zdjęciu można zauważyć elektro – akustyczny bas Godin Multiac A5 Ultra Natural SA.
