Rafał „Don Vito” Halamoda – wokal
Mateusz „Yogi” Wajs- bas
Michał „Zmarły” Halamoda – gitara
Artur „Iron” Kajzer – gitara
David „Dave” Kuznik – perkusja

Dawno, dawno temu, w odległej galaktyce..

Napędzana piwskiem thrash metalowa maszyneria pod nazwą Soul Collector została powołana do życia w Radlinie, roku pańskiego 2007. Grupa powstała z inicjatywy Zbigniewa Bizonia, basisty umarłej śmiercią naturalną rybnickiej formacji Godess Of Sin. Do współpracy zaprosił swojego kuzyna Łukasza Bizonia, który pełnił rolę gitarzysty we wcześniej wspomnianej grupie, oraz dwóch dobrych znajomych ze szczenięcych lat- braci Halamoda. Michał „Zmarły” Halamoda przyjął funkcję drugiego gitarzysty prowadzącego, starszy z braci- Rafał „Don Vito” zupełnie przypadkowo stanął za mikrofonem. Skład był prawie kompletny, grupa jednak wciąż poszukiwała odpowiedniego bębniarza, co niestety na przestrzeni kilku nadchodzących lat miało stać się jej przekleństwem. Pomimo niepełnego składu młodzi entuzjaści mocnego grania oraz jeszcze mocniejszych trunków postanowili rozpocząć pierwsze próby z automatem perkusyjnym.

Początki twórczości zespołu z pogranicza horroru i tragikomedii można zakwalifikować jako kupę hałasu wynikającą z prób zapanowania nad kompletnym chaosem, przy czym należy zaznaczyć, iż wszystkim członkom zespołu przyświecał jeden cel- granie thrashu inspirowanego amerykańską szkołą. O ile Zbigniew i Łukasz posiadali całkiem spore doświadczenie wyniesione z poprzedniego składu, o tyle bracia Halamoda brak doświadczenia starali się nadrobić entuzjazmem oraz chęcią do grania. Niestety już po upływie kilku miesięcy dały znać o sobie tarcia na linii Zbigniew- Łukasz, wynikające ze stosunku tego ostatniego do grania w zespole. Niesnaski te, oraz ciągłe próby z automatem perkusyjnym sprawiły, iż Zbyszek postanawia opuścić zespół na rzecz heavy metalowej grupy Atack z Radlina. Obowiązki lidera w założeniu przejął Łukasz Bizoń.Miejsce Zbigniewa zajął Mateusz „Yogi” Wajs- grający na basówce niespełna kilka miesięcy, wówczas zaledwie piętnastoletni gość, który jednak pozostał w kapeli do dnia dzisiejszego.

Zmiana basisty oznaczała konieczność ponownego ogrania pierwszych kompozycji własnych, których autorem był głównie Michał, oraz coverów takich klasyków jak Kat, Testament czy Slayer. Zespół debiutuje w maju 2008 na wodzisławskiej „Gitariadzie” gdzie mimo ciężkiego upośledzenia jakim jest brak garowego zajmuje II miejsce. Do dzisiejszego dnia jest to w zasadzie jedyny przegląd do którego Soul Collector się zakwalifikował, co może świadczyć o tym, że albo zespół jest kompletnie do dupy, albo lokalni organizatorzy imprez wiejsko- przeglądowych to skończone łajzy, kutafony oraz kompletnie nie czujące ducha rock & rolla dupki (obstajemy przy tej drugiej opcji!).

W wyżej wymienionym składzie zespół nagrywa pierwszy materiał (a właściwie „potworka”), zatytułowany „Demo(N)”, a także daje kilka koncertów, jednak bardzo szybko okazuje się, że Łukasz wybiera zupełnie odmienny kierunek muzyczny od reszty zespołu i ku uciesze i uldze całej reszty postanawia sam się wypierdolić. Jego miejsce w bardzo krótkim czasie zajmuje Dawid „Stafar Stafarczyk, z którym to w składzie na przestrzeni kilku lat zespól daje kilkadziesiąt koncertów w Polsce oraz Czechach, oraz nagrywa drugie demo zatytułowane Soul Collector. Mniej więcej w tym samym czasie, udaję się znaleźć perkusistę, którym zostaje Krzysztof „Sacerdos” Ster. Pech nie przestaje prześladować kapeli, którą w grudniu 2010 roku postanawia na rzecz swojej drugiej formacji- The Crossroads opuścić „Stafar” (obecnie udziela się on w grupie Tester Gier). Przed swoim odejściem razem z grupą rejestruje jeszcze utwór „I saw” na kompilację „Silesian Butchers II”, stworzoną z inicjatywy grupy Snake Eyes.

Poszukiwania gitarzysty trwają około dwóch miesięcy, kiedy to do Soul Collector dołącza pochodzący z Gliwic Artur „Iron” Kajzer, zasilający szeregi kapeli po dzień dzisiejszy. Mniej więcej w tym samym czasie zespół nawiązuje współpracę z nie istniejącą już dziś agencją koncertową „Live Art.” i występuje u boku duńskiej legendy thrashu- Artillery podczas koncertów w Katowicach i Wrocławiu.

Po ustabilizowaniu składu i doszlifowaniu 11 utworów zespół rozpoczyna nagranie debiutanckiego krążka zatytułowanego „Thrashmageddon”. Za realizacją nagrań oraz produkcję odpowiada pierwszy basista i założyciel grupy- Zbigniew Bizoń. Nagrania odbywają się w studio przy sali prób zespołu, należącym do Stowarzyszenia Orkiestry Dętej KWK „Chwałowice”. Jako pierwszy zarejestrowane zostały na nowo utwory „I saw” oraz „Pure Fucking Evil”, które trafiły na pierwszą część świetnie przyjętej kompilacji „Thrashing Damnation Thru Compilation”. Wydawnictwo ukazało się w 2012 r. nakładem krakowskiej „Defense Records” i prezentuje przekrój polskiej undergroundowej sceny thrashowej. Pomysł wydania składanki wyszedł od perkusisty Terrordome, Jana „Mekonga” Sinkiewicza. Na płycie znalazło się w sumie 22 utwory 10 czołowych grup thrashowych młodego pokolenia, wybranych przez inicjatora przedsięwzięcia. Umieszczone przez Soul Collector utwory spotkały się z pozytywnym przejęciem ze strony krytyków oraz publiczności. Należy zauważyć, że pomysł wydania składanki okazał się na tyle trafnym, że w 2013 pojawiła się jej druga część.

Rok 2013 upływa dla kapeli głównie na nagraniach a następnie dopieszczeniu produkcji, które trwają mniej więcej do końca listopada. Masteringiem albumu zajął się znany ze współpracy z Alastor Jacek Kurnatowski. Zespół pozostaje też aktywny koncertowo, występując między innymi u boku takich grup jak Mech, Horrorscope, Terrordome oraz Alastor. W międzyczasie utwór „Pure Fucking Evil” trafia na kolejną składankę, tym razem poświęconą rybnickiej scenie metalowej, zatytułowanej „Sharks Attack”. Poszukiwania wydawcy debiutu SC trwają niespełna 5 miesięcy, kiedy to na wypuszczenie krążka decyduje się odpowiedzialna za wydanie składanki „Thrashing Damnation…” oraz współpracę z takimi grupami jak Horrorscope i Terrordome „Defense Records” z Krakowa. Album ukazuje się w maju 2014 r. zbierając dobre recenzję oraz ciesząc się uznaniem fanów metalu.

Kilka miesięcy przed premierą albumu dochodzi do kolejnej zmiany personalnej. Grupa kończy współpracę z dotychczasowym perkusistą i równocześnie angażuje na jego miejsce znanego z występów w thrashowym The Crossroads Dawida „Dave’a” Kuźnika. W tym składzie zespół działa po dzień dzisiejszy. We wrześniu 2014 SC nawiązuje współpracę z recenzentem oraz dziennikarzem muzycznym znanym m.in. z pisaniem artykułów do polskiej edycji „Hard Rockera”, Vladem Nowaczykiem. Do zakresu jego działań należą sprawy związane z PRem, oraz promocją zespołu w mediach branżowych i sieci Internet. Grupa pozostaje aktywna koncertowo, co przyniesie przyszłość- czas pokaże, jednak jak słusznie zauważył jeden z recenzentów płyty, pomimo licznych zmian składu w ciągu 7 lat kapela działa niestrudzenie, co niewątpliwie świadczy o tym, że bracia Halamoda to wybitnie uparte sukinsyny.